yalanların kaldı.
kendimi nasıl tutuyorum da sana hiçbir şey yazmadan kapatıyorum telefonu bilmiyorum. sanırım eski sevgiline dönmüş olmanın büyük bir payı var.
hani ben bir hata yaptım ya işte sonra oturup kendimi avutmadım ben zaten o beni bırakıp gitmişti ona ihanet etmedim demedim. aksine çok pişman oldum yalvardım özür dilemek için peşinde koşturdum.
ben böyle çabalarken kafamın bi yerinde senin çoktan benden vazgeçtiğin gerçeği duruyodu. biliyodum ben hata yapmamış olsam da beni bırakıp gidiyodun zaten.
sonra bunun sebebini de öğrenmiş oldum. benim zorla gelip karşında durup senden hakaretler işitme pahasına sana açıklama yapmaya çalışmam gibi ki edebileceğin en ağır hakareti sende umduğumu bulamadım demekki diyerek ettin bence, senin de gelip benim sana hisselerim bitti demeni beklerdim.
ama hiçbir zaman beklediklerimiz olmuyo dimi.
sayfayı açıp açıp kapatıyorum çocuk. yazıp yazıp siliyorum.
seni çok çok sevmemiş olabilirim ama sevebilirdim. biz bir şey olabilirdik ben sana değer vermiştim en kötüsü de inanmıştım çocuk.
ve sen en büyük korkumu tekrara yaşattın bana. beni istemedin. hem kendin girdin hayatıma hem de sen beni istemedin ve gittin. madem istememe ihtimalin vardı niye bana her şey olalım biz dedin ki niye huzuru bende bulduğunu söyledin ki??
ya söylemeseydin beni kandırmasaydın yada gitmeseydin çocuk
keşke gitmeseydin çocuk.
sana söyleyecek birçok şeyim vardı.
benim sende hiçbir şeyim kalmadı sildim her şeyi dedin ama senin bende yalanların kaldı çocuk.
Post with 1 note
ben artık çok yoruldum.
6 aydır yapmadığımı yapıyorum belki de sonunda.
6 ay olmuş sen beni bırakıp gideli. sen beni umursamayı bırakalı. sen beni sileli.
ben ne yaptım peki bu sürede hiç biliyor musun. merak ettin mi hiç.bi saniyede olsa aklına takıldı mı.
ben seni özledim. seni görünce gözlerimi kapadım ve içimden saydım kalp atışlarım yavaşlayana kadar. ben hep merak ettim. neredesin. kiminlesin. ben hep özledim ve ağladım da.
depresyona girmedim, kendimi odama kapatmadım, gülümsemem eksik olmadı yüzümden ama ben seni hiç unutmadım bir saniye bile çıkmadın aklımdan. sensiz rüya göremedim ben.
şimdi ne mi değişti. hiçbir şey. hiçbir şey değişmedi. hala özlüyorum. ama artık çok yoruldum. iyiyim ben demekten. bana bişi olmaz demekten. seni hem özleyip hem de geçecek biliyorum diye kendimi avutmaktan çok yoruldum.
enerjimin hepsini gün içinde mutluymuş gibi davranmaya harcamaktan sonra eve gelip 12 saat boyunca uyuyup hiçbir şeye yetişememekten çok sıkıldım.
belki de bütün gün seni görmek için çevreme bakınıp tam sen bi kaç metre yakınımda iken sana arkamı dönmekten çok bunaldım. seni görünce kendimi sana bakmamaya ikna etmeye çalışmaktan yoruldum.
senin ne düşündüğünü bilemediğim için çıldırmaktan ve fikir yürütmekten yoruldum.
seni özlemekten yoruldum.
istediğim hiçbir şey olmasın
kabul.
sınavım iyi geçmesin
kabul
gece dışarı çıkmayayım
kabul
tatile gitmeyeyim
kabul
o eteği, o elbiseyi, o saati almayayım
kabul
doğum günümü de kutlamıyorum
o da kabul
yüzüm gülmesin ya
bu bile kabul.
kabul çünkü bunlar varken de hep eksiğim ben. sen yoksun işte. her şey eksik. ben eksiğim lan var mı daha ötesi.
o yüzden tamam hiçbir şey olmasın ama sen ol. demicem. biliyorum sen bir daha hiç gelip benim eksik yanımı tamamlamıcaksın.
o zaman bunlar olmasın ama sen de olma.bari unutayım. bari eksik olmayayım artık.
kelimelerin tıkandığı anlar var, cümlelerin sonunun gelmediği zamanlar. ne anlattığımı unuttuğum, kafamın içinde binbir türlü senaryonun dolaştığı, aklımın milyon parçaya bölündüğü, doğru düzgün düşünemediğim ve her senaryoya kötü son yazdığım günler, geceler.
böyle gecelerde ben seni bekliyorum.
hala seni bekliyorum.
hiç hoş değil.
Post with 2 notes
belki de en kötüsü tam unuttuğunu düşündüğün anda aslında unutmanın ne kadar büyük bir yalan olduğunu farketmektir.
yani yaşanan her şeyin yalan olmasından daha da kötüsü hala sizi ağlatabiliyor olmasıdır.
ve herkese yalan söylemek değil ama kendine onu aştım ben diye yalan söyleyip, en olmadık, en gereksiz ve en yalnız anında sadece onu düşünmek, onu istemek, onu özlemektir..en kötüsü..
milyonlarca yanlışın arasında doğruyu bulduğuna inanmak ve yanılmak değildir en kötüsü, en kötüsü yanıldığını bile bile “keşke” demektir. kimseye söyleyemeden için için üzülmek ve bir şarkıda dağılmak değildir en kötüsü..onu görmek için bütün bir dönemi bok etmek pahasına onunla aynı dersi almaya çalışmaktır ve acaba beni görünce ne yapar diye düşünmektir en kötüsü..hiçbir şey yapmayacağını bile bile..
Photo reblogged from İzmir'i severiz. with 41 notes
Ben bir kızım; Sen senin için ağladığımı sandığın zamanlarda aslında bizzat kendime ağlarım. Sen bana geldiğinde sende kimsenin göremediğini gördüğüm için sana kucak açarım. Sen beni kendine aşık etmek için klişe lafları birbiri ardına sıralarken, peşimden koşarken seni mutlulukla izlerim. Çünkü bilirim, neticede sonu sadece bir hoşçakaldır. Sen beni üzersin ve ben ağlarım. Belki de yalvarırım. Ama bu sana değil, kendime yeniden gelebilme çabamdır. Ben ağlarım, çok ağlarım, hatta hep ağlarım. Ama aşkı senden çok daha iyi bilirim ve bu yüzden en çok ben ağlarım. Sen gülersin dışından, ben senin taa içini görürüm. Bu yüzden arkadaşlarıma seni anlatırım, konuştukça büyürsün içimde. Aynı zamanda da yok olursun. Ve sen günün birinde bana haksızlık ettiğini düşünüp geri geldiğinde, ben gerçekten gülümsüyor olurum..
Post reblogged from Biri Impala mı dedi? with 99 notes
Hiç beklemediğin anda hayatına giren birisi varsa, geri çekeceksin kendini biraz. Hiç beklemediğin anda gidiyor sonra, ölüyorsun.
Source: havadannsudan
Post with 3 notes
normal bi gün, yürüyorum işte, daha doğrusu yürüyoruz bana her daim katlanabilen muhteşem bir insanla birlikte, iki bina arası, sohbet muhabbet, iki ders arası, tam o 10 dakikalık zaman dilimi işte.
istesem tutturamayacağım o kısacık süre.
yürürken kafamı kaldırıp ileriye bakıyorum.gözüme bej bir hırka çarpıyor. tam bir kış hırkası diyorum, yanımdaki muhteşem insan da sever göstersem mi ki, off hep erkekler için böyle güzel şeyler, erkek bölümünden giyinicem bundan sonra hıh…bunları düşünürken iyice yaklaşıyoruz kış hırkalı çocuğa ve arkadaşlarına.arkası dönük bize.
2 saniyelik bir duraklama yaşıyorum.yanımdaki muhteşem insanla konuşmam gerek. ama bi sıkıntı var.kış hırkalı çocuk bize doğru dönüyor.
sıkıntımın sebebini anlıyorum.saniyeler içinde oluyor her şey.aylar önce beni bırakıp giden, arkasından sürekli ağladığım çocuk. o işte o. biliyodum bi sıkıntı olduğunu. o kış hırkasını bugün ben giyiyo olabilirdim onun kokusunu içime çekerek onun sıcaklığını hissederek.saniyeler içinde oluyor her şey. adımlarımı hızlandırıyorum.kış hırkalı çocuğu geride bırakıyorum.hayallerimi de.
Post reblogged from kın with 17 notes
En kötüsü neydi biliyor musun?
Son sarılmamızın, son olduğunu bilmemem.
Source: ocmaha
Page 1 of 10
